„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie…”. Narodowe Czytanie „Dziadów” w Publicznej Szkole Podstawowej nr 1

„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
co to będzie, co to będzie?”

Adam Mickiewicz, „Dziady”, cz. II

Narodowe Czytanie to wyjątkowa okazja, aby spotkać się z wielką literaturą w nieco inny sposób – nie tylko poprzez lekturę tekstu, ale również wspólne przeżywanie jego atmosfery. W tym roku uczniowie klas 8a i 5a, na lekcjach języka polskiego, przenieśli się ze swoją nauczycielką Beatą Rudyk w niezwykły, tajemniczy świat „Dziadów” Adama Mickiewicza.

Spotkanie z dziełem w klasie 8a miało również szczególny wymiar edukacyjny. Wspólne czytanie stało się okazją do powtórzenia i uporządkowania wiadomości przed egzaminem ósmoklasisty. Uczniowie przypomnieli sobie najważniejsze wydarzenia, bohaterów, motywy oraz przesłanie utworu, a także doskonalili umiejętność interpretowania tekstu i dostrzegania zawartych w nim prawd moralnych. Dzięki temu powtórka ważnych treści połączyła się z wyjątkowym klimatem Narodowego Czytania.

Dla klasy 5a wydarzenie było natomiast przede wszystkim pierwszym bliższym spotkaniem z „Dziadami”.

Uczniowie poznali niezwykły obrzęd dziadów, postać Guślarza oraz pojawiające się duchy. Z zainteresowaniem odkrywali, dlaczego przybywają one do świata żywych i czego mogą nauczyć człowieka. Była to lekcja literatury, ale także rozmowa o dobru, winie, odpowiedzialności, cierpieniu, miłości i potrzebie pomagania innym.

W czytanie zaangażowały się również Ewa Wieczniak i Marzena Żak – nauczycielki wspomagające, które wspólnie z uczniami i Beatą Rudyk odczytywały fragmenty utworu. Obecność wielu osób czytających sprawiła, że tekst nabrał bardziej teatralnego charakteru, a uczniowie mogli usłyszeć różne głosy i sposoby interpretacji poszczególnych scen.

Nie zabrakło również wyjątkowej dekoracji, która pozwoliła stworzyć atmosferę tajemniczego obrzędu. Ciemne tkaniny, świece, księga „Dziadów”, owoce, chleb oraz symboliczne rekwizyty nawiązywały do świata przedstawionego w utworze. Szczególną uwagę przyciągały motywy księżyca, kruka i nocnego krajobrazu, dzięki którym szkolna przestrzeń choć na chwilę zamieniła się w miejsce pełne tajemnic i zadumy.

Najważniejszym elementem wydarzenia byli jednak uczniowie – ich ciekawość, zaangażowanie i gotowość do wspólnego czytania. Dzięki nim Narodowe Czytanie stało się nie tylko kolejną lekcją języka polskiego, ale także okazją do wspólnego przeżywania literatury, do rozmowy i refleksji. Pokazało, że literatura może łączyć pokolenia, a szkolna – stać się niezwykłym spotkaniem z kulturą, tradycją i drugim człowiekiem.

„Bo kto nie był ni razu człowiekiem,
Temu człowiek nic nie pomoże”

Adam Mickiewicz, „Dziady”, cz. II

Beata Rudyk

Przeczytaj też: Zdrowe żywienie dzieci i młodzieży

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *